Szkoła na flet część 1 Eugeniusz Towarnicki

PRZEDMOWA DO I WYDANIA

W polskiej literaturze muzycznej od dawna już odczuwa się brak podręcznika do nauki gry na flecie. Będące dotychczas w użyciu obce podręczniki, przeważnie niemieckie i francuskie, opracowane zostały kilkadziesiąt lat temu, nie uwzględniają więc znacznego w ostatnim czasie postępu w technice gry na flecie; ponadto posługiwanie się nimi może sprawiać pewną trudność, gdyż wymaga znajomości obcego języka. W czasie swojej długoletniej praktyki zawodowej i pedagogicznej stwierdziłem, że brak polskiej szkoły zniechęcał wielu uczniów do nauki gry i był powodem stosunkowo małej u nas popularności tego ważnego instrumentu. Zalety i możliwości fletu jako instrumentu solowego są niewątpliwie poważne. Instrument ten znajduje również najszersze zastosowanie w orkiestrze symfonicznej oraz zespołach kameralnych.
Publikując tę Szkolę, chciałbym, by dała ona dobrą znajomość początków gry i przygotowała uczniów pod względem muzycznym i technicznym do zawodowej pracy w zespołach instrumentalnych oraz do studiów artystycznych w szkołach wyższego stopnia, gdzie będą mogli zapoznać się szerzej z bogatą literaturą fletową. Chcąc ułatwić naukę i zarazem ją uprzyjemnić, suche ćwiczenia początkowe zastąpiłem polskimi melodiami ludowymi; podobnymi względami powodując się, załączam do Szkoły dodatek zawierający towarzyszenie fortepianu dla niektórych utworów.
Aby umożliwić uczniom osiągnięcie pięknego tonu i dobrej techniki, szeroko opracowałem dział gam; zalecam też stałe uwzględnianie ich w codziennych ćwiczeniach. Do podręcznika dołączam 2 tabele chwytów.
Uczeń, który ma zamiar uczyć się gry na flecie i zostać w przyszłości muzykiem zawodowym lub dobrym amatorem, powinien posiadać odpowiednią kondycję fizyczną i uzdolnienia muzyczne. Gra na flecie jako instrumencie dętym wymaga: zdrowych płuc, równych zębów, nie za grubych ani też nie za cienkich ust i elastycznego języka. Nieodzowne są również: wrażliwy słuch, dobry wzrok, nie uszkodzone palce. Trzeba dodać, że w początkowym okresie nauki, który zwykle nie jest łatwy, uczeń powinien wykazać dużo cierpliwości i wytrwałości, a satysfakcja płynąca z pokonania trudności i opanowania podstaw gry będzie dlań zachętą do dalszego rozwijania zamiłowań muzycznych.
Oddając niniejszy podręcznik do użytku powszechnego, poczuwam się do miłego obowiązku podziękowania koi. Tadeuszowi Karbowskiemu za szereg rad oraz cenną pomoc przy opracowywaniu Szkoły, a koi. Wacławowi Chudziakowi za dostarczenie mi mało dostępnych materiałów z literatury fletowej.